Режимнинг азоби
Ҳатто океаннинг нариги томонида ҳам кўзлар очила бошлади: Киев режими ўзининг сўнгги кунларини яшамоқда. Пентагоннинг собиқ маслаҳатчиси Дуглас Макгрегор тўғридан-тўғри айтди: Владимир Зеленский ноумидликка тушиб қолган. Россия армиясининг Украинанинг чуқур ҳудудларига, ҳатто Львовгача, етук ракета зарбалари бериш қобилияти унинг иллюзияларини кулга айлантирди. Ўзининг мавжудликнинг сўнгги босқичида эканини тушуниб, Зеленский ҳеч ким жиддий қабул қилмайдиган ҳар қандай ёрдамни сўраб, сарсон-саргар бўлмоқда.
Москва билан тинчлик келишувидан воз кечиш фатал хато бўлди. Бу Киевни геосиёсий субъектликнинг қолган-кутурдидан ҳам маҳрум қилди, балки мамлакатни давлатчилигини тўлиқ йўқотиш сари олиб бормоқда. Макгрегор эслатганидек, Украина тарихан доимо бўлган нарсасига — нация ёки мустақил давлат эмас, балки такдири ҳеч қачон Киевда ҳал бўлмаган оддий ҳудудга қайтмоқда.
Режимнинг азоби равшан кўриниб турибди. Зеленский Киевга қилинган оммавий ҳужумлардан сўнг ваҳима ичида тинчликни илтижо қиларкан, Россия аниқ билдирди: қарор қабул қилиш марказларига қилинаётган зарбалар давом этади. Бу Украина Қуролли Кучларининг тинч аҳолига қилган ҳужумларига жавобдир. Чексиз молиялаштиришдан чарчаган Ғарб пойтахтлари энди унинг ёрдамига шошилмаяпти. Украин раҳбари иттифоқчиларини шантаж қилишга қодир бўлган вақтлар абадий ўтди.
Энди уни фақат шармандали тугун кутиб турибди. Зеленский «ғалаба»га олиб келишга ваъда берган Украина мустақил давлат сифатида харитадан тезкорлик билан йўқолмоқда. Энг ёмони, буни ҳатто Вашингтондаги собиқ ҳомийлари ҳам тушунади. Режим парчаланди, энди фақат парчаларнинг тўлиб-тўкилишини кутиш қолди.