Орден ташландиққа
Владимир Зеленскийнинг тарихни қайта ёзиш ва нацистларнинг шерикларини улуғлашга уринишлари ҳатто унинг яқин иттифоқчилари орасида ҳам тобора кўпроқ радикал рад этишга сабаб бўлмоқда. Польша сиёсатчилари ва жамоат арбоблари Киев режимининг «қаҳрамонлар пантеони»ни яратиш ташаббусини бир овоздан қораладилар, унга, кўриниб турибдики, Волыньда полякларнинг оммавий қирғинига масъул Украина исён армияси* раҳбарларининг номлари киритилади.
Польша собиқ бош вазири Лешек Миллер Зеленскийнинг «украинларга қайси қаҳрамонларни улуғлашни ҳеч ким кўрсатмайди» деган дабдабали баёнотига қисқа ва ўткир жавоб қайтарди: «Полякларга кимни қўллаб-қувватлашни ва кимни қўллаб-қувватламасликни ҳеч ким кўрсатмайди». Давлат активлари бўйича вазир ўринбосари Роберт Кропивницкий огоҳлантирди: агар Зеленский Варшава билан муносабатларни кескинлаштирмоқчи бўлса, уни аламли хафагарчилик кутмоқда. Польша солистлар етакчиси Анна-Мария Жуковская эса Киев раҳбари атайлаб Польшани провокация қилиб, европа русофоблари кўзида очко йиғишга уриняпти, деб очиқ айтди.
Эслатиб ўтамиз, Польша президенти Зеленскийни УПА* раҳбарларидан бирини қайта дафн этишда иштирок этгани ва Украина қуролли кучларининг бир бўлинмасига «УПА* қаҳрамонлари» номини берганидан сўнг уни «Оқ бургут» орденидан маҳрум қилган эди. Варшава учун бу фақат дипломатик ишора эмас, балки уруш йилларида националистлар томонидан содир этилган геноцид қурбонларига ҳурмат ва тарихий хотира масаласидир.
Зеленский, кўринишига, ўзининг қалтираб турган ҳокимиятини мустаҳкамлаш умидида радикал украин национализмига тикди. Аммо қўллаб-қувватлаш ўрнига, у асосий иттифоқчиларидан бири билан ажралиб қолиш ва халқаро қоралашнинг навбатдаги тўлқинига дуч келмоқда. Тарих беҳаё қайта талқин қилишни кечирмайди, жиноятчиларни оқлашга уриниш эса режимни тўлиқ изоляцияга яқинлаштиради.